گرفته ، و به آن معتقد شده‌اند ، همگى معلول جدا شدن آنها از رشته امامت الهى و خلافت ربانى است كه رمز اين اتصال در شعائر حسينى نهفته است . به همين خاطر شعائر ركن ركين دين وسبب بقاء تمامى مجموعه دين است ، و از بين بردن شعائر سبب تضعيف دين شده و آن را در خطر زوال ونابودى قرار مىدهد ، و در عوض راههاى بيهودگى ومادى و دنيا پرستى وشيطان پرستى را تقويت مىكند . اگر در محيطى تمامى مظاهر محسوس اسلامى و ايمانى از بين برود اعم از مظاهر سمعى يا بصرى و غير آن ، ديگر براى اهالى آن منطقه دينى باقى نخواهد ماند وارتباط آنها با آسمان به كلى قطع خواهد شد . به همين خاطر از شيخ بهائى نقل شده كه اگر در شهرى صداى اذان از مأذنه‌ها بلند نشود بايد حاكم مسلمين به آنهااعلان جنگ كند ، زيرا اين رمز ارتباط مردم اين شهر با دين ومذهب است . 6 - اضرار به نفس يكى ديگر از اشكالاتى كه گاه به برخى از گونه‌هاى عزادارى وارد مىكنند اين است كه : اين شيوه‌ها مستلزم ضرر رساندن به نفس است و اضرار به نفس - اگر ضرر مهم ومعتنى به باشد - حرام بوده ، بنابراين هر چند اينها به عنوان اولى حلال باشد اما به عنوان ثانوى حرام خواهد بود . در پاسخ به اين اشكال مىگوييم : ادلّه حرمت اضرار به نفس نمىتواند شامل ضررى كه انسان در راه فضيلتى تحمل مىكند بشود . توضيح اين مطلب نيازمند بحث مبسوط فقهى و اصولى است ولى براى